از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام صادق (ع) – افتاده بـود بـر دل و بر جان شراره‌ات

افتاده بـود بـر دل و بر جان شراره‌ات
از مـا سـلام بــر جگـر پـاره‌پـاره‌ات

ای مـاه آسمـان ولایـت چـرا مـدام
می‌ریخت از دو دیده به دامن ستاره‌ات؟

هر کس نگاه خویش به روی تو می‌گشود
می‌دیـد درد و داغ تـو را در نظاره‌ات

پای جنازه‌ات به سـر و سینه می‌زدند
حمـران، ابوبصیـر، مفضـل، زراره‌ات

بیش از هزار سال ز داغت گذشت و باز
هـر روز بـوده روز بـزرگ هـزاره‌ات

بر شانـۀ مقدس تو کوه درد مـاست
در سینــۀ شکستـه مــا یـادواره‌ات

بر قبر بی‌چـراغ تو هرکس نظر کند
یـاد آورد ز درد و غـم بی‌شمـاره‌ات

با آنکه دور از تو و صحن رفیع توست
«میثم» همیشه زائر باب‌البقیع توست

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *