از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام صادق (ع) – ای بهار همیشه های خدا

ای بهار همیشه های خدا
ای که از آسمان شدی جاری

از چه این روزها شکسته شدی
بغض داری ولی نمی باری

لا اقل صبر کن مسافر شب
گریه کن گریه در معابر شب

صبح صادق به جز تو کیست بگو
کیست جز تو امام بیداری

گاه گاهی که حرف هم داری
شهر در خواب میرود انگار

آه آقا چه میکشی با این
استخوانی که در گلو داری

تو بگو از کدام طائفه ای
که همیشه خدای عاطفه ای

لطف ها میکنی برای کسی
که برایت نمیکند کاری

پس کجایند عالمان سحر
یک نفر از چهار هزار نفر

که شبانه امام را بردند
پا برهنه به خفت و خواری

پس کجایند نافله خوان ها
که دل قافله به درد آمد

کی به درد میخورد پس کِی
این نمازی که هست تکراری

کوچه ای در مدینه منتظر است
تا که روضه بخوانی از دیوار

تا تو هم مثل مادرت آنجا
حس کنی بین درب و دیواری

تا که کوچه به کوچه پخش شود
هم صدائی غربتت با او

تا بفهمند فاطمی هستی
مثل مادر به غم گرفتاری

تا که دست تو را بندند و
هی به یاد علی بخندند و

نکشندت پیاده اینگونه
هی به قصد امام آزاری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *