از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام صادق (ع) – ای پیر خرد طفل دبستان کمالت

دل مرا که بسی بود خون، نشانه گرفت
چو جد خویش علی سالها به خانه نشاند

ز دیده ام همه شب اشک دانه دانه گرفت
هنوز خانه زهرا نرفته بود زیاد

که آتش از درو دیوار من زبانه گرفت
سپاه کفر به کاشانه ام حجوم آورد

مرا بزمزمه و ناله شبانه گرفت
زباغ فاطمه صیاد، مرغ سوخته را

دل شب آمد و در کنج آشیانه گرفت
سر برهنه و پای پیاده برد مرا

پی اذیت من بارها بهانه گرفت
هنوز خستگی راه بود در بدنم

که خصم تیغ به قتلم در آن میانه گرفت
هزار شکرکه زهر جفا نجاتم داد

مرا بموج غم از مردم زمانه گرفت
چه خوب اجر رسالت گرفت آل رسول

که گه بزهر جفا گه به تازیانه گرفت
گرفت تاسمت نوکری زما«میثم»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *