از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام صادق (ع) – همین که شعله ی گل با شتاب روشن شد

همین که شعله ی گل با شتاب روشن شد
مشام باد به بوی گلاب روشن شد

به دور میز نشستند، روبرو گل ها
چراغ باده به حد نصاب روشن شد

و ساقی آمد و روی نَشُسته ای چو قدح
به چشم جاری و سرخ شراب روشن شد

به دست باد خطاکار دکمه نرگس
فشار داده شد و آفتاب روشن شد

و باد مست شد و سینه چاک در صحرا
وزید، شصت درختان خواب روشن شد

و باد مست شد و سر گذاشت بر دریا
چه قدر ماهی در زیر آب روشن شد

نفس کشید چو ماهی: هو الاحد، قل… قل…؛
به روی آب هزاران حباب روشن شد

گذشت باد ز پیراهن گرفته ی شب
و فوت کرد به هر جا شهاب روشن بود

و باد آمد و افتاد در خم زلفت
و تازه چهره گل بی نقاب روشن شد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *