اصحاب و شاگردان

اصحاب و شاگردان امام صادق (ع) – محمد بن بشیر

کشی گفته: او زمانی از اصحاب حضرت موسی بن جعفر (ع) بوده. محمد بن بشیر شعبده بازی میکرد. یارانش میگفتند که
حضرت کاظم (ع) از دنیا رحلت نکرده و محبوس نگشته، بلکه غایت و پوشیده شده و او همان مهدی قائم است که از چشم خلق
پوشیده است؛ و آن حضرت در غیبت خود محمد بن بشیر را جانشین و خلیفه و وصی خود قرار داده، و نه تنها مهرش را به او
واگذار نموده، بکله تمام کارهایش را به وی تفویض فرموده، و محمد بن بشیر امام بعد از اوست. [ ۱۷۱ ]. [صفحه ۷۰ ] او و یارانش
میگفتند که (العیاذ بالله) امام رضا (ع) و ائمه بعد از او که ادعای امامت کردند، دروغ میگفتند و هر کس قائل به امامت ایشان
گردد، خونش حلال و مالش مباح است. اعتقاد او و پیروانش بر آن بود که نماز و روزه واجب است، لیکن سایر فرائض همچون
۱۷۲ ] استدلال کردهاند. ] « او یزوجهم ذکرانا و اناثا » زکات و حج را منکرند. آنان قائل به اباحه محارم و فروج و غلماناند و به آیه
آنان همچنین قائل به تناسخاند و امامان در نظر آنان یکی بیش نیست و همان یکی، از بدنی به بدن دیگر منتقل میگردد. بین آنان
صفحه ۴۳ از ۲۸۴
مواسات واجب است در هر چه که شخص مالک شود. و میگویند که هر کس وصیت کند چیزی را در راه خدا بپردازند، باید به
سمیع بن محمد بن بشیر و اوصیاء او پرداخت شود. پارهای از آنان عقیده داشتن که – العیاذ بالله – محمد (ص) پروردگار است و او
و قالت » است و در حجابها پنهان شده و هر کس نسبت خود را به او برساند دروغگو و مفتری است نو آیه « لم یلد و لم یولد »
۱۷۳ ] شامل اوست. خود محمد بن بشیر بعدا به امام هفتم (ع) نسبت ربوبیت داد و خودش ] « الیهود و النصاری نحن ابناء اله و احباؤه
ا پیغمبر دانست. او از حریر صورتی شبیه به صورت حضرت موسی بن جعفر (ع) درست کرده بود و به اصحاب خود میگفت که
موسی بن جعفر (ع) نزد من است، میخواهید من او را به شما بنمایانم؟ میگفتند: بلی. پس ایشان را در اتاقی دیگر میبرد و اول
میگفت خوب تماشا کنید، در اینجا به غیر از شما کسی هست یا نه؟ میگفتند: نه، کسی نیست. آن گاه ایشان را بیرون مینمود
که آن حضرت ایستاده، در این حال اصحاب خود را میطلبید، لیکن اجازه نزدیک شدن به ایشان نمیداد، و آنان از دور تماشا
مینمودند و خودش نزدیک صورت میایستاد و وانمود میکرد که در حال گفتگو با آن صورت است. او مدتی مردم را این گونه
گمراه مینمود، تا آخر الامر، خلیفه عباسی او را به سختتر وجهی بکشت و نفرین حضرت کاظم (ع) در حق او مستجاب شد. زیرا
آن حضرت از خدا خواسته بود که سوزش آهن را نصیب محمد بن بشیر [صفحه ۷۱ ] نماید. [ ۱۷۴ ]. علی بن ابیحمزه گوید: امام
کاظم (ع) فرمود: هر که به ما دروغ بندد، خداوند به او سوزش آهن را بچشاند: بنان بر حضرت علی بن الحسین (ع) دروغ بست، و
مغیره بر حضرت باقر (ع) دروغ بست، و ابوالخطاب بر حضرت صادق (ع) دروغ بست، و هر یک به قتل رسیدند؛ و محمد بن بشیر
اللهم انی ابرء الیک مما یدعیه فی » : ملعون بر من دروغ بست. من از او به سوی خدا بیزاری میجویم، آن گاه دعا فرمود و گفت
محمد بن بشیر اللهم ارحنی منه اللهم انی اسئلک ان تخلصنی من هذا الرجس النجس محمد بن بشیر فقد شارک الشیطان اباه فی
بارالها، من به سوی تو از آن چه محمد بن بشیر دربارهی من ادعا میکند، بیزاری میجویم، بارالها مرا از دست او – « رحم امه
راحت ساز، بارالها از تو می خواهم مرا خلاص کنی از این رجس ناپاک، محمد بن بشیر که شیطان با پدرش در انعقاد نطفه او
شرکت کرده. علی بن ابیحمزه گوید: ندیدم کشتهای را که مانند او به شکنجه و زجر کشته گردد. [ ۱۷۵ ]. سعد بن عبدالله قمی، از
محمد بن عبدالله مسمعی، از علی بن حدید مدائنی،روایت کرده که گفت: شنیدم از کسی که به امام هفتم (ع) عرض کرد: محمد
بن بشیر میگوید که شما، موسی بن جعفری که امام ما است و حجت بین ما و خداوند است، نیستید!!! حضرت سه مرتبه فرمود:
خدا او را لعنت کند و به او سوزش آهن را بچشانند و به بدترین وجهی او را بکشد. به حضرت گفتم: فدایت گردم، با این کلامی
که از او شنیدم آیا ریختن خونش بر من حلال است، همچنان که ریختن خون دشنام دهنده به پیغمبر و امام حلال است؟ حضرت
.[ فرمود: بلی به خدا حلال است، به خدا حلال است ریختن خون او برای تو و هر کس که این کلام را از او بشنود. [ ۱۷۶
برگرفته از کتاب اصحاب امام صادق علیه السلام نوشته: علی محدث زاده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *