شهادت

امام صادق (ع) در ساعت مرگ

امام موسی کاظم علیه السلام میفرماید چون پدرم به حال وفات افتاد به من گفت: ای فرزند بدان که شفاعت ما به کسانی که به
نماز اهمیت نمیدهند نمیرسد. زوجهی امام صادق علیه السلام حمیده مادر امام هفتم موسی بن جعفر علیه السلام با مردی از
اصحاب امام گفت ای ابا محمد اگر اباعبدالله را در حال مرگ میدیدی بسیار تعجب میکردی – امام علیه السلام چشمان خود را
باز کرد و فرمود هر کس با من قرابتی دارد خبر کنید – ما هم هر کس که با امام علیه السلام نسبتی داشت خبر کردیم و همهی آنها
دور بسترش جمع بودند به آنها نگاهی کرد و فرمود شفاعت ما به کسانی که به نماز [صفحه ۲۳۷ ] اعتنا ندارند نمیرسد – سالمه
کنیز امام علیه السلام میگوید من در وقتی که امام علیه السلام در حال وفات بود در بالینش بودم بیهوش بود و چون به هوش آمد
گفت به حسن بن علی بن علی بن الحسین علیه السلام معروف به حسن افطس هفتاد دینار بدهید و به فلان و فلان و و… چقدر دینار
داده شود من گفتم آیا به کسی که علیه تو چاقو کشید و میخواست تو را بکشد پول میدهی امام علیه السلام فرمود شما میخواهید
من مشمول آیهی شریفه که میفرماید آنهائی که به رحم خود میرسند و از خدا میترسند و از حساب بیمناک میباشند نباشم
آری ای سالمه خداوند بهشت را خلق کرده و آن را خوشبو ساخت و نسیم آن را معطر نمود ولی اشخاص عاق و قاطع رحم از آن
استفاده نمیکنند و بوی بهشت به مشام آنها نمیرسد ابو ایوب جوزی میگوید – منصور در نیمهی شب دنبال من فرستاد بر او وارد
شدم و دیدم روی صندلی نشسته و در برابر او شمعی میسوزد و نامهای هم در دست اوست و چون بر او سلام کردم نامه را نزد من
انداخت در حالی که گریه میکرد گفت این نامه از محمد بن سلیمان والی مدینه است که به ما خبر داده که جعفر بن محمد
صفحه ۹۷ از ۱۰۲
علیه السلام وفات کرده است (انا لله و انا الیه راجعون) منصور سه مرتبه این حرف را زد و گفت دیگر مثل جعفر بن محمد علیه السلام
کجا پیدا میشود سپس به من گفت بنویس من مطلع نامه را نوشتم گفت بنویس اگر کسی را وصی خود قرار داده است او را بخواه
و گردنش را بزن من هم این نامه را نوشتم و پس از چندی جواب والی مدینه رسید که جعفر بن محمد علیه السلام پنج نفر را به
شرح زیر اوصیاء خود قرار داده اول ابوجعفر منصور ۲- محمد بن سلیمان والی مدینه ۳- عبدالله ۴- موسی ۵- حمیده – منصور پس
از خواندن نامهی [صفحه ۲۳۸ ] والی گفت چگونه میشود این عده را کشت امام علیه السلام در سال ۱۴۸ هجری وفات کرد و در
بقیع در جوار قبر جدش علی بن الحسین و پدرش محمد بن علی علیه السلام دفن گردید و عمر شریفش شصت و پنج سال بوده
است. امیدواریم خداوند ما را از شیعیان عامل آن امام همام و آل بیت رسول اکرم صلی الله علیه و آله قرار دهد والسلام علیکم و
رحمۀالله و برکاته
برگرفته از کتاب الإمام جعفر الصادق علیه السلام نوشته: احمد مغنیه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *