امامت و رهبری، حاکمان زمان

تخدیر افکار عمومی زمان منصور

راه دیگری که منصور برای گول زدن مردم در پیش گرفت ادعای خلیفهی خدا بودن در روی زمین بود که میگفت من هر کاری انجام میدهم، به مشیت و ارادهی خدا انجام میدهم و اگر او نخواهد و ارادهی پروردگار بر آن تعلق نگیرد، من از پیش خود کاری نمیکنم. به همین جهت روز جمعه خطبهای ایراد کرد و گفت: ای مردم، تنها من از طرف پروردگار حاکم شما در روی زمین هستم و با توفیق و عنایت او شما را رهبری میکنم و از طرف او نگهبان مال او هستم، زیرا خداوند مرا قفل اموال خویش قرار داده است و اگر بخواهد بر در اموال قفلی بزند، خواهد زد تا روزی که بخواهد. بنابراین به سوی خدا تضرع کنید و از او بخواهید که در این روز شریف (جمعه) از لطف خود به شما ببخشد و مرا
[صفحه ۲۹۱]
موفق بدارد تا در کارها نلغزم و اشتباه نکنم و به من الهام کند تا نسبت به شما رافت داشته باشم و نیکی کنم. [۴۷۷].
از این سخنان بخوبی روشن میشود که منصور خود را خلیفهی خدا در روی زمین میدانست و هر کاری که میخواست، انجام میداد و در مورد استفاده از بیتالمال، تمام اختیارات را مخصوص به خود میدانست و خویش را کلیددار و خزانهدار اموال خدا معرفی میکرد.
برگرفته از کتاب پرتوی از زندگانی امام صادق علیه السلام نوشته آقای نورالله علیدوست خراسانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *