احادیث و سخنان

سخنان امام صادق در مورد طواف

ابن ابوعمیر از برخی از اصحاب ما روایت کرد که از یکی از دو امام همام (امام باقر یا امام صادق – علیهماالسلام -) درباره ی کیفیت و تاریخچه ی آغاز طواف دور خانه ی کعبه سؤال شد.
حضرت فرمود: همانا خداوند متعال هنگامی که خواست آدم را بیافریند به ملائکه فرمود: (انی جاعل فی الأرض خلیفه) [۱] «همانا من در روی زمین، جانشینی (نماینده ای) قرار خواهم داد».
دو فرشته از میان فرشتگان عرضه داشتند: (أتجعل فیها من یفسد فیها و یسفک الدماء) [۲] «(پروردگارا؛) آیا کسی را در آن قرار می دهی که فساد و خونریزی کند»؟!
اینجا بود که حجابهائی میان آن دو (ملک) و خدای متعال قرار گرفت، در حالی که نور خدای تبارک و تعالی برای فرشتگان آشکار بود.
هنگامی که آن حجابها میان آن دو (ملک) و میان نور خدای متعال حایل شد دانستند که خداوند از کلامشان به غضب درآمده است، لذا به فرشتگان گفتند: چه کنیم و چگونه توبه کنیم (تا خداوند توبه ی ما را قبول کند، و از گناه ما درگذرد).
گفتند: ما برای شما توبه ای نمی بینیم مگر اینکه به عرش (الهی) پناه ببرید.
حضرت فرمود: آنها به عرش (خدا) پناه بردند، تا اینکه خداوند – عزوجل – توبه ی آنها را قبول فرمود. و حجابهای میان آنها و نور خدا کنار رفت.
و (بعد از آن) خداوند اراده فرمود (که در زمین نیز) به چنین عبادتی (یعنی طواف و پناه به عرشش) او را عبادت کنند، لذا خانه ی کعبه را در زمین قرار داد، و بر بندگان واجب نمود تا دور خانه ی کعبه طواف کنند.
و بیت معمور (خانه ی آباد) را در آسمان ایجاد نمود، که هر روز هفتاد هزار فرشته به آن حج می کنند، و دیگر نوبت آنها نمی شود تا روز قیامت. [۳] .

—————-
پی نوشت ها:
[۱] سوره ی بقره آیه ی ۳۰٫
[۲] سوره ی بقره آیه ی ۳۰٫
[۳] علل الشرایع: ص ۴۰۲، بحارالأنوار: ج ۹۶ ص ۳۱ ح ۶٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام صادق علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *