از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر شهادت امام صادق (ع) – با یاد فجر صادق محراب و منبرت

با یاد فجر صادق محراب و منبرت
تابیده بر نگاه جهان، نور باورت

گل، در جوار خانه ی تو خیمه می زند
تا پُر کند مشام دل از عطر مجمرت

ای پیر لحظه های حقیقت فروز دل
رندان دهر، تشنه ی دُردی ز ساغرت

عشق و خرد که آینه داران هستی اند
گردیده اند، محو تماشای منبرت

مدیون زخمه های تو گردیده از ازل
دستی که شد موافق دست هنرورت

فقه و اصول و فلسفه، جز نقطه ای نبود
گر می گشود حوصله، اوراق دفترت

جاری ترین زلال ازل تا ابد، تویی
نامیده کردگار جهان، چون که جعفرت

ماییم و داغ حسرت عمری سفر، که چشم –
آید کنار تربت پاک و معطرت

ماییم و زخم غربت لختی نگاه گرم
تا جان فدا کنیم ز غیرت، برابرت

ما را، بگیر دست، که “از پا فتاده ایم”
مولا، به حق تربت پنهان مادرت!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *