از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر شهادت امام صادق (ع) – تو بگو از کدام طایفه ای

تو بگو از کدام طایفه ای ؛ که همیشه خدای عاطفه ای
لطفها می کنی برای کسی ؛ که برایت نمی کند کاری

پس کجایند نافله خوان ها که دل نافله شبانه شکست
کی به درد تو می خورد آقا ! نافله های سرد و تکراری

پس کجایند عالمان سحر یک نفر از چهار هزار نفر
که شبانه امام را بردند پا برهنه به خفت و خواری

کوچه ای در مدینه منتظر است ؛ تا که روضه بخوانی از دیوار
تا تو هم مثل مادرت آنجا ؛حس کنی بین درب و دیواری

تا که کوچه به کوچه پخش شود ؛ هم صدایی غربتت با او
تا بفهمند فاطمی هستی ؛ مثل مادر به غم گرفتاری

تا که دست تو را نبندند و هی به یاد علی نخندند و
نکشندت پیاده اینگونه هی به قصد امام آزاری

تا به تو زهری از جفا ندهند ؛ تا به پیش تو ناسزا ندهند
تا مگرشرمی از رسول کنند نبرندت به بزم میخواری

شب شد و یک عبا و عمامه باز هم بین کوچه افتاده
باز هم اهل خانه می ریزند ؛ پشت پای تو گریه و زاری

می برند به قصر سرخ بلا ؛ کوفه یا شام یا که کرببلا
بهتر است یک کمی با خود ؛ تربت از قتلگاه برداری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *