القاب و کنیه ها

لقب زیبای صادق

صادق – راستگو – لقب تمام امامان می‌باشد. لیکن چون برخی القاب در برخی امامان بیشتر جلوه گر است، به القاب خاصی مانند «صادق» یا «کاظم» و یا «رضا» ملقب می‌شوند. در مورد علت این لقب زیبا به امام صادق علیه‌السلام نکاتی مطرح است.
الف: امام همام به خاطر این که در ادعای امامت صادق بودند و در گفتار خویش هماره راستگو بودند، به این عنوان لقب گرفته اند؛ در برابر فرد
[صفحه ۲۱]
دیگری به نام جعفر بن علی که از فرزندان امام هادی علیه‌السلام می‌باشد و به دروغ ادعای امامت می‌نماید، سمّی الصادق صادقا لیتمیز من المدعی الامامه بغیر حقها و هو جعفر بن علی امام الفطحیه الثانیه. از رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم روایت این گونه است که جعفر بن محمد را صادق بنامید تا از مدعی دروغین مشخص باشد. فسموه الصادق. [۱۰].
منظور ایشان فرزند امام هادی علیه‌السلام است که به دروغ ادعای امامت نمود. وی بعد از شهادت برادرش امام عسکری علیه السلام، خود را جانشین امام حسن عسکری علیه‌السلام مطرح ساخت و عده‌ای فریب خورده نیز دور وی جمع شدند. این گروه «فطحیه دوم» نام دارند. با گروه معروف به «فطحیه» که به امامت عبدالله بن جعفر افطح، فرزند امام صادق علیه‌السلام معتقد شده، آنگاه به امامت موسی کاظم علیه‌السلام برگشتند نباید اشتباه شود. در واقع این گروه سیزده امامی شدند. امام صادق علیه‌السلام در ادعای امامت صادق و در گفتار خویش نیز صادق بودند که به این لقب مبارک عنوان گرفتند، لصدقه فی مقالته. [۱۱].
ب: نکته مهمتر از این، در راستای لقب صادق آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم عنوان شده است و آن نکته ژرفای دانش حضرت را شفاف می‌سازد، که امام صادق علیه‌السلام متصل به وحی و علم و دانش لدنی است. اما صادق مستقیم از خدا سخن می گوید. در سخن گفتن از خدای سبحان نیازی به واسطه مانند فرشته نیز ندارد. بلکه حضرت بدون واسطه از خدا سخن می‌گوید. در زیارت نامه حضرت به ایشان این گونه خطاب می‌کنیم: صل علی الصادق عن الله. [۱۲].
[صفحه ۲۲]
«درود خدا بر کسی که راستگو و سخن راست از جانب خدا می‌گوید.» حضرت به این صفت معروف بوده است. [۱۳].
سالم بن ابی حفصه می‌گوید: پس از شهادت باقر العلوم علیه‌السلام با جمعی از یاران برای عرض تسلیت به حضور جعفر بن محمد علیه‌السلام رسیدیم. هنگامی که در منزل حضرت آمدیم، من به همراهان گفتم منتظر باشید تا من ابتدا وارد شده عرض تسلیت کنم. وارد بر حضرت شدم در مورد شهادت پدرش این گونه اظهار داشتم: انا لله و انا الیه راجعون، کسی از دنیا رفته است، هنگامی که مستقیم سخن از رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم می‌گفت؛ کسی از وی نمی‌پرسید که واسطه نقل سخن شما با رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم کیست؛ دیگر همانند وی یافت نخواهد شد. والله لا یری مثله ابدا. بعد از سخنان من ابوعبدالله لحظاتی سکوت نمود. آنگاه روی کرد به اصحاب خویش و فرمود: قال الله تعالی ان من عبادی من یتصدق بشق تمره فاربیها له کما یربی احدکم فلوه حتی اجعلها له مثل احد. «خدای سبحان می‌فرماید، از بندگان من کسانی هستند که به نصف خرما صدقه می‌دهند؛ من آن را پرورش می‌دهم، همان گونه که شما بچه اسب خود را پرورش می‌دهید، تا مانند کوه احد شود».
آنگاه سالم بن ابی حفصه از نزد امام با شگفتی تمام بیرون شد. به یاران خویش خطاب کرد: ما در شگفتی بودیم که چگونه باقر العلوم بدون واسطه از رسول خدا سخن می‌گوید. اینک کسی را یافتیم که بدون واسطه از خدا سخن می‌گوید: فقال لی ابو عبدالله و قال الله بلا واسطه. [۱۴].
[صفحه ۲۳]
برگرفته از کتاب امام صادق علیه السلام الگوی زندگی نوشته آقای حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *