سیره عملی و رفتاری

نفرین امام صادق

حضرت امام صادق علیه السلام فرمود: دورترین فاصله از خداوند برای آدمی هنگامی است که همانند حیوان جز پر کردن شکم و ارضاء شهوت، همت و هدفی نداشته باشد.
اسماعیل بن جابر روایت می کند که من در مکه در خانه حضرت ابوعبدالله بودم. آن حضرت طعام میل می کرد. غلام خود را به زمزم فرستاد تا برای او آب بیاورد. غلام رفت و بسیار دیر آمد. چون مراجعت کرد آب همراه نداشت.
حضرت جریان را از او پرسید. غلام گفت: چون نزدیک چاه زمزم رفتم صاحب زمزم به من گفت: تو غلام کیستی؟ گفتم: غلام جعفر بن محمد علیه السلام. او در جواب گفت: فدای اهل عراق، حضرت بعد از شنیدن این سخنان دست به دعا برداشت و دعا کرد و فرمود: برو نگاه کن ببین چه می بینی.
غلام رفت و بعد از لحظه ای برگشت و گفت: او را مرده دیدم. مردم او را بیرون می آوردند و می گفتند بر پای ایستاده و هم چنان ایستاده مرد.
[صفحه ۱۱۴]
برگرفته از کتاب معجزات امام صادق علیه السلام نوشته آقای حبیب الله اکبرپور

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *